‘Reislijder’ (fictie)

Achterflaptekst
Joep en Danny belanden samen op Kefalonia, waar ze een reisagentschap moeten runnen. Voor twintiger Joep is het een groot avontuur: voor het eerst in zijn leven is hij uit de schoolbanken en doet hij wat hij werkelijk wil. Voor veertiger Danny is het een escape.

Wanneer Joep ontdekt waar Danny mee worstelt, komt hun samenwerking flink onder druk te staan. Terwijl Danny steeds hardnekkiger vlucht in de drank, probeert Joep zich staande te houden in een wereld van overboekte hotels, taxi’s zonder meter en veerboten die wel aanmeren maar niet uitvaren.

Reislijder is een meeslepende, zonnige én hartverscheurende coming-of-age-novelle over de keerzijde van het vrije leven. 


Fragment
Daar stonden we dan, bijna met de koppen tegen elkaar. Het was zo zinloos. Zo kansloos. Maar Danny leek het gewoon nodig te hebben. Kicks. Spanning. Sensatie. Terwijl hij daar eigenlijk helemaal niet tegen kon, dat was het tegenstrijdige. Zodra hij onder druk stond, ging hij drinken, en zodra de druk van de ketel was, zoals in deze hete, rustige periode, dan had hij weer nieuwe kicks nodig.
Voor mij was het onbegrijpelijk. Als puntje bij paaltje kwam, dan kon ik prima leven zonder drank. Het enige waar ik echt niet zonder kon, waren ijskoffietjes en m’n fiets. Maar Danny wilde méér. Méér bier. Méér Playboys. Hij gaf het ook gewoon schaamteloos toe: “Als het volle maan is, ben ik geil, Joep. Dan wil ik het liefst, net als vroeger op Paros, gepijpt worden op het strand.” Ik wilde het allemaal niet horen. Ergens zijn er grenzen, vond ik, maar van het woord ‘grens’ gingen bij Danny steeds vaker de haren recht overeind staan. En zelfs als je met hele fijne handen met de haren mee streek, dan streek je er nog tegenin.
Maar goed, iedereen in het dorp was prikkelbaar. Ook ik. Ga maar eens met vijfendertig graden een klamboe ophangen voor een Nederlandse toerist die geen genoegen neemt met goed en stevig horrengaas voor het raam van z’n hotelkamer. Doe normaal! Wees blij dat die Griek moeite voor je heeft gedaan. Zelf heeft hij alleen maar een paar draadjes met kralen voor het raam hangen. Maar van die verwende Nederlanders moest alles hier op de Nederlandse manier. Naar Nederlandse normen. Het was werkelijk tenenkrommend. En precies dat zette Danny steeds vaker in als argument. Ik mag drinken, want die Nederlanders doen raar. Niet ik.



Reislijder verschijnt op 25 september 2026